دوربینی (هیپروپی) که با نام دوربینی نیز شناخته میشود و پیرچشمی دو مشکل بینایی متمایز هستند که اگرچه هر دو ممکن است باعث تاری دید شوند، اما از نظر علل، توزیع سنی، علائم و روشهای اصلاح تفاوتهای قابل توجهی دارند.
دوربینی (هایپروپی)
علت: دوربینی عمدتاً به دلیل طول محوری بیش از حد کوتاه چشم (کره چشم کوتاه) یا قدرت انکساری ضعیف چشم رخ میدهد که باعث میشود اشیاء دور به جای اینکه مستقیماً روی شبکیه تصویر تشکیل دهند، در پشت آن تشکیل تصویر دهند.
توزیع سنی: دوربینی میتواند در هر سنی، از جمله در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان، رخ دهد.
علائم: اشیاء نزدیک و دور ممکن است تار به نظر برسند و ممکن است با خستگی چشم، سردرد یا ازوتروپی همراه باشند.
روش اصلاح: اصلاح معمولاً شامل استفاده از لنزهای محدب است تا نور بتواند به درستی روی شبکیه متمرکز شود.
پیرچشمی
علت: پیرچشمی به دلیل افزایش سن رخ میدهد، که در آن عدسی چشم به تدریج خاصیت ارتجاعی خود را از دست میدهد و در نتیجه توانایی تطابق چشم برای تمرکز واضح روی اشیاء نزدیک کاهش مییابد.
توزیع سنی: پیرچشمی عمدتاً در جمعیت میانسال و مسن رخ میدهد و تقریباً همه افراد با افزایش سن آن را تجربه میکنند.
علائم: علامت اصلی تاری دید برای اشیاء نزدیک است، در حالی که دید دور معمولاً واضح است و ممکن است با خستگی چشم، تورم چشم یا اشکریزش همراه باشد.
روش اصلاح: استفاده از عینک مطالعه (یا عینک بزرگنمایی) یا عینکهای چندکانونی، مانند لنزهای چندکانونی تدریجی، برای کمک به تمرکز بهتر چشم روی اشیاء نزدیک.
خلاصه اینکه، درک این تفاوتها به ما کمک میکند تا این دو مشکل بینایی را بهتر تشخیص دهیم و اقدامات مناسبی را برای پیشگیری و اصلاح آنها انجام دهیم.
زمان ارسال: 5 دسامبر 2024




